Deel 2: Een parel in Gods hand, de huisgemeente in de praktijk

Ken je dat, je leest over iets en je wordt laaiend enthousiast. In theorie klopt het helemaal maar dan, als je naar de praktijk gaat kijken, dan valt het vaak toch wat tegen. Op zich niet heel vreemd. De praktijk is nu eenmaal vaak veel harder, rauwer, minder idealistisch. In de praktijk komt het erop aan, wordt de theorie getoetst. In mijn zoektocht met betrekking tot huisgemeenten ben ik inmiddels bij diverse huisgemeenten geweest. Maar altijd was er iets of beter gezegd Iemand die tegen mij zei: “Dit is het niet”. Tot vorig jaar zomer.

Vorig jaar zomer werd het ons als het ware in de schoot geworpen: Een juweeltje! Mijn vrouw en ik kwamen op een bruiloft van een stel jongeren die bij mij op de Bijbelkring zitten en op de receptie die avond kwamen we in gesprek met Marianne en Peter. Zij vertelden over de huisgemeente die zij gestart zijn in Kockengen. Op 17 januari 2016 zijn wij in Kockengen geweest en hebben een dienst in de huisgemeente meegemaakt. Mijn enthousiasme kon niet op. Wat een prachtig initiatief.

Zij komen als gemeente elke zondagmorgen om 10.30 uur bij elkaar. Het zijn open samenkomsten en iedereen is welkom om mee te doen. “We prijzen Jezus en zijn er op gericht elkaar in liefde op te bouwen. Iedereen is belangrijk” , aldus Peter en Marianne.
“Hoe we vorm geven aan het samenkomen is verschillend. We lezen samen de Bijbel en praten er met elkaar over op een informele manier. Iedereen die mee wil doen met het lezen en het gesprek over het Schriftgedeelte is welkom. Maar het kan ook zijn dat na de lofprijzing/aanbidding iemand(of meerderen) een getuigenis(sen) geeft(geven) en dat we daar met elkaar over spreken.”

Alle elementen van het samenkomen zijn in deze huisgemeente bedoeld om elkaar te bemoedigen en op te bouwen. De groep bidt voor elkaar, voor andere gemeentes, voor familie, bekenden, vrienden en buren. Ze bidden voor de regering van ons land en zelfs voor zaken die wereldpolitiek raken. Ze bedienen elkaar door gebed, profetische woorden, de gaven van de Heilige Geest en voorzien elkaar in materiële noden, alles zoals de Heer hen leidt. Het gaf mij het gevoel alsof ik een kijkje mocht nemen in de eerste gemeente zoals die in Handelingen beschreven staat.

Regelmatig eten ze samen en vieren we avondmaal. Er is geen ledenlijst. Allen die bij Jezus horen zijn leden van elkaar. Ze hebben allemaal de intentie om elkaar te ontmoeten op de manier die Paulus weergeeft in 1 Korinthiërs 14:26: … ´Hoe staat het dan, broeders? Telkens als gij samenkomt, heeft ieder iets: een psalm of een lering of een openbaring of een tong of een uitlegging; dat alles moet tot stichting geschieden.´ Zelf zeggen ze hierover: “We geloven dat God bedieningen in de gemeente geeft die zichtbaar worden doordat mensen in de (plaatselijke) gemeente elkaar gaan dienen. Denk hierbij aan apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraars. We houden van elkaar, zijn verantwoordelijk voor elkaar, helpen elkaar en zijn bereid ons voor elkaar op te offeren.”

Overduidelijk bestaat deze gemeente uit mensen en niet uit een gebouw, een organisatie, een bedrijf of een instituut. Enthousiast vertellen ze hierover: “Wij zijn Gods kinderen door het geloof in Jezus Christus die voor onze zonden stierf aan het kruis. Als we te groot worden voor de ruimte waar we samenkomen, beginnen we een nieuwe gemeente. De samenkomsten bestaan meestal uit 15 a 20 mensen. Inmiddels zijn er ook al mensen uitgezonden naar diverse plaatsen buiten Nederland.”

De gemeente die samenkomt bij Peter en Marianne had vanaf het begin al een visie voor een nieuwe, een volgende gemeente. Van elke gemeente die uit deze gemeente wordt geboren, verwachten ze dat die ´zwanger´ is van een volgende gemeente. Ze hebben een diep verlangen om de bruid van Christus te zien groeien in zuiverheid en doeltreffendheid. Ze zijn daarbij niet prestatie- of perfectiegericht, maar ze leren en delen wat ze leren. Ze stellen zichzelf de moeilijke vragen om gericht te blijven op Jezus en op hun vanuit de Bijbel geboren visie. Inmiddels zijn er 10 jaar tijd 6 gemeentes ontstaan door dit mooie werk.

Helemaal interessant vond ik hoe ze dachten over interkerkelijk werken:
“Vanaf dat we leden van elkaar zijn, sporen we iedereen die met ons samenkomt, aan om attent te zijn op wat de Heilige Geest te binnen brengt over de plek waar zij zich willen inzetten. Denk hierbij aan bidstonden, Alpha cursussen, Bijbelstudie, lofprijs en aanbidding/samenkomsten etc. Een ieder is vrij om datgene te organiseren wat de Heilige Geest hem te binnen brengt zoals ontmoetingsavonden, onderwijsavonden, creatieve avonden, etc, etc. Indien het op onze weg komt, onderwerpen we ons aan de geestelijke autoriteit van een ander. Ook als die persoon in een andere gemeente zit. We geloven niet in ´selectieve onderwerping´ wat in essentie betekent: ´Ik onderwerp me alleen aan deze groep of aan deze of die leider´. Alle verzen in de brieven van Paulus die gaan over onderwerping aan “elkaar”. Dergelijke teksten over onderwerping zijn bestemd voor de gehele gemeente van Christus, voor alle christenen in een woonplaats en niet voor één enkele groep binnen die woonplaats.”

Vanuit de Bijbel voelen zij zich dus in sterke mate verbonden met al de medegelovigen in hun woonplaats. De relatie en niet het lidmaatschap van een kerk bepaalt de input die zij geven op elkaars geestelijk leven. Ze voelen zich verantwoordelijk om vanuit God voor elkaar te zorgen om zo hun verplichtingen met vriendelijkheid te vervullen en zo dienstbaar te zijn aan het gehele Lichaam. Ze vragen dan ook herhaaldelijk om gebed en mogelijk inbreng van anderen, om zo samen uit te vinden wat nodig is in het volgen Jezus. Of zoals ze zelf zeggen: “We voelen ons verbonden met het hele Lichaam van Jezus Christus binnen onze plaats en niet alleen met diegenen die met ons samenkomen.”

Dit model van gemeente-zijn is ontstaan door verzadigde gemeentegroei. Ze zijn gaan kijken wat ze anders konden doen en zo ontstond, geïnspireerd vanuit de Bijbel, deze visie om overal gemeentes te stichten met als doel de Grote Opdracht (zie Mattheüs 28:19) te vervullen door evangelisatie, discipelschap, en wereldzending. De huisgemeente is een effectief middel om de woonplaats te bereiken met het evangelie en daarna door vermenigvuldiging alle volken. Persoonlijk hoop ik nog veel van dit soort pareltjes tegen te komen.

(c) A.C. Snijders, Ede, 2017


Deel 3: Het belang van het Joods denken voor de huisgemeenten